De oude keizerstad Hue vormt het intellectuele, culturele en spirituele hart van Vietnam. Je vindt hier van alles van imposante graftombes (van de keizers uiteraard), tot en met indrukwekkende paleizen en pagodes. Het is een centrum van cultuur en Vietnamese gastronomie. Vanavond hebben we daarvan een voorproefje mogen genieten.

In een stemmig restaurant, niet ver van het Orchid-hotel waar we verblijven, kregen we een zesgangen-diner voorgeschoteld, die we hebben besloten met een dubbele Irish-coffee, die absoluut niet Irish was. Die stond ook niet op de kaart. Maar daar stond wel cappucino op en Black Label, onvervalste Schotse whiskey. Die hebben we op aanraden van de zowel Frans- als Engelstalige bazin maar in de koffie gekieperd, zodat we in ieder geval de illusie hadden van een Irish Coffee ter kunnen genieten.

Denk niet dat ik mijn hypotheek nu moet verhogen vanwege dat zesgangendiner en de dubbele Irish. Voor het bedrag dat we uiteindelijk moesten afrekenen, heb je in Nederland amper een fatsoenlijk voorgerecht.

Morgen gaan we proeven van dat andere gerecht: de roemrijke historie van deze keizerstad en dat alles overgoten met een stevige culturele saus. We kijken er verlangend naar uit.

Ondertussen is mij duidelijk geworden dat het stukje over onze laatste dag Hanoi ergens tussen de Vietnamese hoofdstad en de rest van de wereld is blijven hangen. Wie ervoor verantwoordelijk is? De Rode Kmer, de Vietcong? Wie zal het zeggen. Daarom nu in vogelvlucht vorige week vrijdag, toen we ronddwaalden door het Old Quarter van Hanoi, waar we in het Queenhotel verbleven.

Dat Old Quarter, het hart van het oude Hanoi, bestaat uit 36 straatjes. De oorsprong daarvan ligt in de 36 beroepsgroepen die daar in het verleden in de afzonderlijke straten samenklonterden. IJzersmeden, houtbewerkers, touwslagers, zilverbewerkers, schilders etc. iedere beroepsgroep had zijn eigen straat, vergelijkbaar met onze gilden uit de late Middeleeuwen.

Je vindt nog sporen van dat oude Hanoi terug in het huidige Old Quarter. Zo zijn er in de Zilverstraat nog opvallend veel zaken gevestigd die kunstig bewerkt zilver etaleren. Het Old Quarter vormt het levendige en oer-Aziatische hart van Hanoi. In bijna ieder pand van de 36 Straatjes is een winkeltje gevestigd, waar de exploitanten vooral de trottoirs gebruiken om hun veelal kleurige waar aan te prijzen. Reuk- en smaakorganen van de de passanten worden geprikkeld door de ontelbaar vele restaurantjes, waar de mini-krukjes en de minitafeltjes voor de gasten op de stoepen staan uitgestald. Koks roeren in enorme, dampende pannen en strooien kwistig met kruiden om de gerechten op smaak te brengen. Het ruikt er kortom heerlijk naar Azie. Op de wegen, voor de terrassen zoekt het chaotische verkeer zijn weg in een wirwar van auto's en vooral voertuigen die een kruising vormen tussen een scooter, een opgevoerde brommer en een motor. Daartussendoor wandelen de voetgangers van de ene kant van de weg naar de andere. Dat lijkt enger dan het is. Gewoon doorlopen, de bestuurders recht in de ogen kijken, vooral hetzelfde tempo aanhouden en er gebeurt je niets, zoals we hebben ervaren.

Het was afgelopen vrijdag - onze laatste volledige Hanoi-dag - heerlijk ronddolen in dit oude Hanoi. We hebben het bezoek aan de Vietnamese hoofdstad afgesloten met een bezoek aan het Waterpoppentheater Thang Long. Het is een aparte gebeurtenis. De houten poppen ' acteren'  in het water en worden ' bestuurd' door een groep mannen en vrouwen die van achter een gordijn letterlijk en figuurlijk aan de touwtjes trekken. Oude legendes en sprookjes worden daarbij tot leven gewekt.

De poppenspelers maken gebruik van speciale effecten, zoals waterspuwende drakenkoppen, rook en vuur. De voorstelling was prachtig, maar het meest heb ik genoten van het traditionele orkest, dat met instrumenten die in deze regio in zwang zijn, deze voorstelling begeleidde. Hoe zeer dit theater in trek is, blijkt wel uit het grote aantal voorstellingen: zes per dag en 's zondags zelfs zeven. En alle voorstellingen zijn steeds weer uitverkocht. Wie het geluk heeft dit theater te kunnen bezoeken, begrijpt wel waarom. Een mooier besluit van 'ons' Hanoi konden we ons niet wensen.