Vanmorgen met Lana de laatste trekking gemaakt. Inge had teveel pijn in de rug om mee te gaan. De tocht ging naar een dorp dichtbij Sapa, dat naar mijn smaak iets teveel op toerisme was ingesteld. Het was op de sterk stijgende en dalende weg tamelijk moeilijk lopen. Erg zwaar in ieder geval. Wat dat betreft maar goed dat Inge in het hotel bleef. Samen met Lana hebben we zo'n twintig vrouwen van een echte Luijf-confectiebril kunnen voorzien. Opnieuw een bijna emotionele dankbaarheid. Vanmorgen met Lana de laatste trekking gemaakt. Inge had teveel pijn in de rug om mee te gaan. De tocht ging naar een dorp dichtbij Sapa, dat naar mijn smaak iets teveel op toerisme was ingesteld. Het was op de sterk stijgende en dalende weg tamelijk moeilijk lopen. Erg zwaar in ieder geval. Wat dat betreft maar goed dat Inge in het hotel bleef. Samen met Lana hebben we zo'n twintig vrouwen van een echte Luijf-confectiebril kunnen voorzien. Opnieuw een bijna emotionele dankbaarheid.

Goed om te weten dat er ind it deel van Vietnam nu heel wagt mensen met 'onze' brillen rondlopen, dat kinde4ren kleuren met de kleuropotloodjes die Marrit bij Ikea heeft gekaapt en dat Inges potloden, puntenslijpers e.d. op de scholen hier in de omgeving terecht zullen komen.
Het Sapa avontuur sluiten we af. Om half vijf plaaselijek tidj worden we naar eht station gebrachtr. Om vier of vijf uur morgenochtend zijn we in hanoi. Daar blijven we nog een paar uur en vliegen dan naar midden-BVietnam, naar de keizerstad Hue. We zijn de kopu zat. Op naar de warmte, naar nieuwe avonturen.